![\"\"](\"http:\/\/sp12plock.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/05\/mira.jpg\")
<\/a>Mira Zimi\u0144ska – Sygiety\u0144ska urodzi\u0142a si\u0119 w P\u0142ocku 22 lutego 1901 r. jako Maria Burzy\u0144ska. Imi\u0119 Mira przybra\u0142a, gdy zacz\u0119\u0142a karier\u0119 aktorsk\u0105. Jej \u017cycie od pocz\u0105tku by\u0142o zwi\u0105zane z teatrem, tam bowiem pracowali jej rodzice. Matka prowadzi\u0142a bufet oraz zajmowa\u0142a si\u0119 sprawami gospodarczymi a ojciec by\u0142 dekoratorem i maszynist\u0105 sceny. Teatr by\u0142 jej drugim domem. Ju\u017c jako dziecko wyst\u0119powa\u0142a w rolach epizodycznych. Z czasem zacz\u0119\u0142a otrzymywa\u0107 role coraz wi\u0119ksze i trudniejsze, by w ko\u0144cu uzyska\u0107 sta\u0142y anga\u017c aktorski. Jednocze\u015bnie kszta\u0142ci\u0142a si\u0119 wokalnie \u015bpiewaj\u0161c w ch\u00f3rze p\u0142ockiej katedry.<\/p>\nW wieku 16 lat Maria Burzy\u0144ska po\u015blubi\u0142a Jana Zimi\u0144skiego, kt\u00f3ry jako muzyk tak\u017ce znalaz\u0142 zatrudnienie w teatrze. Po 2 latach wsp\u00f3lnej pracy, w roku 1919 opu\u015bcili P\u0142ock wyje\u017cd\u017caj\u0105c do Radomia. Jan Zimi\u0144ski zosta\u0142 kapelmistrzem, a jego \u017cona wodewilistka w teatrze artystyczno-literackim Mira\u017c. Wyst\u0105pi\u0142a m.in.: w farsie „Intendent w opa\u0142ach”, w operetce „Ksi\u0119\u017cniczka Czardasza” oraz w „Aszantce” zbieraj\u0105c wiele pochlebnych recenzji. Jej talent zosta\u0142 zauwa\u017cony r\u00f3wnie\u017c w Warszawie, gdzie w roku 1920 zadebiutowa\u0142a w kabarecie Qui Pro Quo. Wyst\u0119powa\u0142a tak\u017ce w teatrze Banda, a w roku 1932 zagra\u0142a znakomit\u0105 rol\u0119 Stefy w sztuce Zapolskiej „Panna Maliczewska” w teatrze Ateneum prowadzonym przez Stefana Jaracza. Du\u017c\u0105 s\u0142aw\u0119 przynios\u0142y jej tak\u017ce role w „Damie od Maksyma”, „\u017bo\u0142nierzu kr\u00f3lowej Madagaskaru”, „Madame Sans-Gene” oraz role filmowe, m.in. „Papa si\u0119 \u017ceni”, „Manewry mi\u0142osne”, „Ka\u017cdemu wolno kocha\u0107” i „Ada to nie wypada”. Mira Zimi\u0144ska nale\u017ca\u0142a do grona najwi\u0119kszych gwiazd polskiego teatru i kina okresu mi\u0119dzywojennego. Jej zainteresowania wykracza\u0142y daleko poza aktorstwo, dlatego w roku 1934 zosta\u0142a redaktorem dodatku do „Kuriera porannego”, gdzie prowadzi\u0142a kolumn\u0119 satyry nosz\u0105c\u0105 tytu\u0142 „Duby smalone”.<\/p>\n
W latach trzydziestych Mira Zimi\u0144ska pozna\u0142a swojego drugiego m\u0119\u017ca Tadeusza Sygiety\u0144skiego, kt\u00f3ry by\u0142 uzdolnionym muzykiem i kompozytorem. Interesowa\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lnie pie\u015bni\u0105 ludow\u0105, zbiera\u0142 i rekonstruowa\u0142 ludowe utwory muzyczne. Swoj\u0105 pasj\u0105 zarazi\u0142 tak\u017ce \u017con\u0119, jednak ich wsp\u00f3lne plany artystyczne przerwa\u0142a wojna. W okresie okupacji Mira Zimi\u0144ska – Sygiety\u0144ska by\u0142a cz\u0142onkiem Armii Krajowej i dzia\u0142a\u0142a w ruchu oporu. Wyst\u0119powa\u0142a w konspiracyjnych koncertach \u015bpiewaj\u0105c g\u0142\u00f3wnie pie\u015bni patriotyczne, daj\u0105ce Polakom nadziej\u0119 na wyzwolenie. W czasie jednego z takich koncert\u00f3w w Karolinie pod Warszaw\u0105 zosta\u0142a aresztowana i trafi\u0142a do wi\u0119zienia na Pawiaku. Dzi\u0119ki staraniom m\u0119\u017ca i Adolfa Dymszy zosta\u0142a zwolniona w zamian za obietnic\u0119 wyst\u0119p\u00f3w w teatrze niemieckim. Szybko jednak porzuci\u0142a miejsce swojej przymusowej pracy i powr\u00f3ci\u0142a do wyst\u0119p\u00f3w konspiracyjnych.<\/p>\n
Po zako\u0144czeniu wojny pa\u0144stwo Sygiety\u0144scy postanowili zrealizowa\u0107 swoje wcze\u015bniejsze marzenia i utworzy\u0107 zesp\u00f3\u0142 \u015bpiewaj\u0105cy polskie pie\u015bni ludowe. Oficjalna decyzja o powstaniu Pa\u0144stwowego Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca „Mazowsze” zosta\u0142a podj\u0119ta 8 listopada 1948 roku, a pierwszy koncert odby\u0142 si\u0119 w listopadzie 1950 roku. Do Karolina, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 siedzib\u0105 zespo\u0142u, przybywa\u0142a utalentowana m\u0142odzie\u017c, a Sygiety\u0144scy nie szcz\u0119dzili wysi\u0142ku, aby przygotowa\u0107 ich do wyst\u0119p\u00f3w na scenie. Starannie dobierali repertuar, przygotowywali stroje i wci\u0105\u017c szukali nowych talent\u00f3w. Od pocz\u0105tku swoich wyst\u0119p\u00f3w w kraju i za granic\u0105 „Mazowsze” zachwyca\u0142o publiczno\u015b\u0107 ta\u0144cem i \u015bpiewem oraz przepi\u0119knymi strojami.<\/p>\n
W roku 1955 zmar\u0142 Tadeusz Sygiety\u0144ski. Po jego \u015bmierci kierownikiem artystycznym, a od 1957 roku dyrektorem zespo\u0142u zosta\u0142a Mira Zimi\u0144ska Sygiety\u0144ska. Kierowa\u0142a zespo\u0142em do ko\u0144ca swoich dni, czyli ponad 40 lat. Po\u015bwi\u0119ci\u0142a tej pracy wszystko, swoje \u017cycie i swoj\u0105 dusz\u0119. Uczyni\u0142a z zespo\u0142u prawdziwego ambasadora kultury polskiej. Jej trud i wysi\u0142ek zosta\u0142y docenione i nagrodzone, m.in. Nagrod\u0105 Pa\u0144stwow\u0105 I stopnia, Krzy\u017cem Komandorskim z Gwiazd\u0105 i Krzy\u017cem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Or\u0142a Bia\u0142ego. Zosta\u0142a tak\u017ce uhonorowana przez swoje rodzinne miasto, z kt\u00f3rym by\u0142a bardzo zwi\u0161zana uczuciowo. Z inicjatywy Zarz\u0105du Towarzystwa Naukowego P\u0142ockiego, w roku 1985 w\u0142adze miejskie nada\u0142y jej tytu\u0142 Honorowego Obywatela Miasta P\u0142ocka.<\/p>\n
Mira Zimi\u0144ska Sygiety\u0144ska zmar\u0142a 26 stycznia 1997 roku w Warszawie. Pozostawi\u0142a nam „Mazowsze”, dzie\u0142o swojego \u017cycia, kt\u00f3re b\u0119dzie kontynuowane przez jej wychowank\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Mira Zimi\u0144ska-Syygiety\u0144ska Mira Zimi\u0144ska – Sygiety\u0144ska urodzi\u0142a si\u0119 w P\u0142ocku 22 lutego 1901 r. jako Maria Burzy\u0144ska. Imi\u0119 Mira przybra\u0142a, gdy zacz\u0119\u0142a karier\u0119 aktorsk\u0105. Jej \u017cycie od pocz\u0105tku by\u0142o zwi\u0105zane z teatrem, tam bowiem pracowali jej rodzice. Matka prowadzi\u0142a bufet oraz zajmowa\u0142a si\u0119 sprawami gospodarczymi a ojciec by\u0142 dekoratorem i maszynist\u0105 sceny. Teatr by\u0142 [….] Czytaj wi\u0119cej…<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-77","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sp12plock.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/77","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sp12plock.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/sp12plock.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sp12plock.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sp12plock.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=77"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/sp12plock.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/77\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":297,"href":"https:\/\/sp12plock.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/77\/revisions\/297"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sp12plock.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=77"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}